“Malcom X moet vallen.” Dit is een recente kop in TheJewishPress.com. Het artikel pleit ervoor om een zwarte burgerrechtenleider die zich uitsprak tegen de “blanke suprematie” zijn postuum voorrecht te ontnemen om boulevards te hebben die naar hem vernoemd zijn in Boston, Dallas, Los Angeles en New York en om zijn standbeelden neer te halen.

Het lijkt erop dat Daniel Greenfield en TheJewishPress voluit Wignat gaan…, schrijft Dissident Mag. Ironisch genoeg pleit TheJewishPress te midden van een razernij van Joods gesteund BLM-revisionisme tegen blanken om een standbeeld van een zwarte burgerrechtenleider omver te halen. Natuurlijk is dit niet omdat Malcolm X een crypto KKK-sympathisant was zoals het artikel stelt, maar omdat Malcolm X, op Nick Cannonesque wijze, erachter kwam dat de ware onderdrukkers een blanke huid hadden, maar een Joodse etniciteit. De foto bij het artikel is een foto van een Malcolm X standbeeld dat is neergehaald met het onderschrift: “Malcolm in the muddle.”

Wat als een blanke journalist hetzelfde artikel zou schrijven, maar dan voor Martin Luther King? Hij was immers een bekende communist die op snode wijze samenspande met zijn naaste adviseur, Stanley Levison, die financieel coördinator was voor de Communistische Partij van de VS en het Amerikaans-Joodse Congres. Dezelfde man die Julius en Ethel Rosenberg verdedigde, veroordeelde Sovjet-spionnen die werden geëxecuteerd voor verraad.

Dát is een reden voor enige rechtvaardige verontwaardiging, maar natuurlijk zou zo’n artikel door de ADL met het etiket niet-koosjer worden bestempeld, en de schrijver zou op de zwarte lijst worden gezet en als antisemiet en racist worden weggezet. Maar Joden die een zwarte burgerrechtenleider ten val brengen omdat, uh, George Floyd? Gebaseerd. Het gebeurt wel vaker de laatste tijd als de Joodse pers zwarten ‘onderdrukkings’ pillen laat slikken, dat op natuurlijke wijze een soort van openbaring zich in zwarte mensen metaboliseert; plots verschijnt het Huis Rothschild op hun netvlies.

Malcolm X “moet vallen” omdat hij sympathiseerde met George Lincoln Rockwell, een veteraan van de Tweede Wereldoorlog die in het begin van de jaren ’60 een beginnende Nazi-partij vormde. De meeste mensen zouden nooit geloven dat zo’n alliantie mogelijk was; Malcolm haatte blanken en Rockwell haatte zwarten, toch? Wat zich manifesteerde was een implosie van tegenstellingen in de kosjere sandwich – een ongekende eenheid die terecht werd gesmeed onder de vlag van het ongegeneerd uitleggen van de JQ.

George Lincoln Rockwell zei over Malcolm X, terwijl ze samen op een evenement spraken: “Ik zou willen dat we een leider hadden van het kaliber van Malcolm X! Slechts één; in onze regering. Als je me niet gelooft, wacht dan maar tot hij hier komt staan om te praten – dat is een man! Dat zijn het soort leiders dat het negervolk nodig heeft, niet Arthur Spingarn van de NAACP.” Ja… dat is wat een openlijke blanke nationalist zei over een openlijke zwarte nationalist in de jaren ’60. Beiden wilden hetzelfde: soevereiniteit hebben over hun economische en culturele instellingen, wat betekende dat ze hun respectievelijke bevolkingen moesten scheiden.

Marcus Garvey, een ander burgerrechtenicoon van de zwarte beweging zei ooit: “Tussen de Ku Klux Klan en de NAACP groep, geef me de Klan.” Waarom? Omdat Spingarn en de NAACP zwarten onder het juk van hun culturele en institutionele wil wilden; de zwarten vertroetelen, ze als kanonnenvoer gebruiken om de WASP’s te vernietigen. De Klan wilde alleen maar dat de zwarten op hun eigen grondgebied leefden, hoe opruiend ze er ook over mochten zijn, het was geen geheim. In feite, volgens Malcolm X, bood de KKK blijkbaar land aan Malcolm X en de Nation of Islam in Georgia aan om een nederzetting voor zwarte mensen te beginnen. Malcolm X en de Klan hadden er een zeer beleefd gesprek over, hoewel het nooit is gematerialiseerd.

Dit is precies wat Malcolm X ook wilde, zoals hij zei: “De Jood wil de zwarte man altijd graag adviseren, maar ze adviseren hem nooit hoe hij zijn probleem moet oplossen op de manier waarop de Joden hun probleem hebben opgelost. De Jood is nooit gaan zitten en kruipen, zoals hij de negers leert en helpt te doen. De Joden stonden op, en stonden samen op, en ze gebruikten hun ultieme kracht, het economische wapen“. Met gelddonaties krijgt de Jood de controle, dan stuurt hij de zwarte man, maar hij laat hem nooit zien hoe hij fabrieken en hotels moet opzetten. Adviseert hem nooit hoe hij kan bezitten wat hij wil. Nee, als er iets is dat de moeite waard is om te bezitten, dan heeft de Jood het. “De Jood zit achter de integratiebeweging, met negers als instrument.”

Rockwell en Malcolm X begrepen dat het vechten tegen elkaar uitsluitend een kwestie is van vechten binnen de kosjere sandwich. Malcolm X spuwde duidelijk al vroeg venijnige anti-blanke onzin uit; maar naarmate de tijd vorderde, kwam hij tot de kern van het probleem en realiseerde hij zich dat etniciteit, niet huidskleur, de echte bepalende factor was; en dat de Joodse economische dominantie in zwarte wijken veel meer een verraderlijk gif was dan dat van George Lincoln Rockwell en zijn nazi-partij. “Het zijn de Joden, hier in Harlem, die deze whiskywinkels runnen die je dronken voeren! Het zijn de Joden die deze vervallen winkels runnen die je slecht voedsel verkopen! Het zijn de Joden die de economie van Harlem beheersen!”, sprak hij over hoe, in het begin van de jaren ’60, Joden minstens 80% van de economie in zwarte buurten controleerden. Toen hij op een televisieprogramma kwam en dit uiteenzette, weigerden het programma het uit te zenden. Hij sprak hier boos over in een toespraak, grommend:

“Joden geloven meer in censuur dan wie dan ook!”

Mensen als Daniel Greenfield van de Joodse pers geven Malcolm X exact gelijk; Ze proberen met zwarten precies hetzelfde te doen als ze met blanken doen. Ik denk dat ze die riedels over gelijkheid haast echt menen. ‘Het bevrijden van de zwarte stem vereist een koosjere certificering op de plantage, Malcolm’. Malcolm X wilde dezelfde bevrijding voor zijn volk als Rockwell wilde voor het zijne; economische bevrijding. Economische bevrijding zou duiden op afscheiding en dus op soevereiniteit, waardoor de waarden en idealen van het eigen volk soeverein kunnen worden beoordeeld en de middelen soeverein kunnen worden verdeeld. De band tussen Malcolm X en Rockwell eindigde slecht, want beiden werden voor 1970 vermoord.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here