In 1816 werd Israel Beer Josaphat, ook bekend als Paul Reuter, geboren, die met zijn persbureau deel zou gaan uitmaken van een Joods nieuwsmonopolie dat de informatiestroom in een groot deel van de wereld zou beheersen.

Paul Reuter in 1869. Destijds beheersten Reuter en twee andere Joodse mediamagnaten de informatiestroom in Europa en het grootste deel van de wereld.

Op 21 juli 1816 werd Israel Beer Josaphat geboren in Kassel, toen Pruisen. Zijn twee ouders waren joods en zijn vader een rabbijn. Tot 1845 werkte Josaphat als bankier voordat hij naar Londen verhuisde onder de naam Joseph Josaphat. In hetzelfde jaar bekeerde hij zich tot het christendom en werd hij gedoopt om er gemakkelijker in op te gaan. Hij koos voor de naam Paul Julius Reuter.

In 1847 richtte Reuter de in Berlijn gevestigde uitgeverij Reuter en Stargard op, gespecialiseerd in het drukken van radicale geschriften ten tijde van de revolutie van 1848. In 1848 verhuisde Reuter naar Parijs, waar hij begon te werken voor ’s werelds eerste persbureau Agence France Presse (AFP), opgericht in 1835. Dit persbureau, dat nog steeds een van de grootste is, werd opgericht door Charles-Louis Havas, die eerder bankier was en geld uitleende aan Napoleon. Havas was ook joods en binnen dit persbureau werkten een aantal joden die later sleutelposities zouden verwerven in een toekomstig nieuwskartel tussen drie persbureaus. Dit waren onder meer Paul Reuter en de bankier Bernhard Wolff.

Zowel Reuter als Wolff hadden deelgenomen aan de revolutionaire activiteiten in Berlijn en moesten het land ontvluchten. Een andere revolutionair binnen het Franse persbureau was de journalist Sigmund Engländer, die bij terugkeer was gedwongen Wenen te ontvluchten met de dreiging van de doodstraf. Engeland kende zowel Heinrich Heine als Karl Marx en had contacten met hooggeplaatste politici en staatslieden in Europa. Engländer zou een belangrijke speler worden binnen Reuters en beschouwde zichzelf als mede-oprichter van het persbureau.

Toen de telegraaf zich serieus begon te ontwikkelen, richtten Wolff en Reuter hun eigen persbureaus op. In 1850 werd Wolff’s Telegraphisches Bureau (WTB) opgericht. Dit persbureau was lange tijd een van de belangrijkste maar werd in 1934 genationaliseerd en fuseerde en kwam terecht onder een nieuw persbureau, Deutsches Nachrichtenbüro, onder leiding van Joseph Goebbels.

Hoofdkantoor van Reuters in Londen.

In 1850 werd ook het persbureau Reuters in Aken, Duitsland, opgericht nabij de Nederlandse en Belgische grens. Reuters stuurde berichten vanuit Brussel naar Aken, waardoor de berichtenstroom in de telegraaflijn tussen Berlijn en Parijs werd geblokkeerd. Het volgende jaar verhuisde Reuter terug naar Londen en vestigde een kantoor naast de London Stock Exchange.

Havas, Wolff en Reuter waren sterk gericht op beursnieuws. Het waren allemaal kosmopolitische mensen die vrij tussen de landen konden reizen en hun netwerken opbouwden. Een van de bouwers van Reuters was Sigmund Engländer, de hoofdredacteur van het persbureau. Engländer had een groot netwerk van revolutionaire contacten die hij gebruikte als correspondenten voor de buitenlandse verslaggeving van Reuters. Hij had ook contacten in verschillende politieke kringen op hoog niveau. Karl Marx omschreef Engländer als Reuters ‘hart en ziel’.

Het financiële centrum van de City of London is een eigen stad in Groot-Londen met zijn eigen speciale rechten, zijn eigen politie en groot cameratoezicht. In dit Rothschild-bolwerk verscheen ook Paul Reuter.

Net zoals de vijf bankierzonen van Rothschild de wereld tussen hen verdeelden, deed dit trio dat ook in de informatiestroomarena. Ze waren gevestigd in de belangrijkste Europese steden van die tijd: Havas in Parijs, Wolff in Berlijn en Reuter in Londen. In de praktijk werd het nieuws van Europa gefilterd door drie joodse mediamagnaten. De drie persbureaus groeiden snel en steeds meer kranten raakten ervan afhankelijk.

Standbeeld van Paul Reuter in de City of London.

De persbureaus waren echter nog steeds concurrenten van elkaar. Op 17 januari 1870, na een lange periode van rivaliteit, kwamen de drie joodse persbureaus overeen de wereld te verdelen door een kartel te vormen. In Parijs verzamelden de drie spelers zich en sloten een geheim pact. Aan een onderhandelingstafel rolden ze een wereldkaart uit en begonnen uit te zoeken over welke delen elk persbureau een monopolie zou hebben. Reuter kreeg een monopolie op nieuws binnen het Britse rijk en Nederland, Havas kreeg West- en Zuid-Europa en Wolff kreeg Duitsland, Scandinavië en Rusland. Andere gebieden, zoals Noord-Amerika, zouden tussen hen worden verdeeld.

Andere informatie beweert dat Reuter ook een monopolie kreeg op nieuws uit Egypte, delen van Azië en Zuid-Amerika, waar hij in de jaren na dit pact een kantoor bleek te hebben verworven. Helaas zou de kaart met de exacte uitsplitsing voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn ‘verdwenen’.

In 1878 droeg Paul Reuter de controle over zijn bedrijf over aan zijn zoon, Herbert Reuter, en verhuisde naar Nice, waar hij tot zijn dood in 1899 woonde. Door Paul Reuter was Londen de nieuwshoofdstad van de wereld geworden. Tijdens zijn leven nam hij zelf deel aan de opbouw van een Joods nieuwsmonopolie dat nog steeds bestaat. Voor zijn prestaties werd hij in Engeland in de adelstand verheven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here