Immigratie en emigratie zijn door de overheid altijd beschouwd als een normaal middel om de bevolking te controleren. Verspreiding en hervestiging werden door de meeste landen toegepast en Engeland gaf het goede voorbeeld.

De bolsjewieken volgden vanaf 1917 de eeuwenoude strategie van de Engelse elite. Miljoenen onschuldigen uit heel Europa werden verscheept om in de Goelag te werken aan de ontwikkeling van de Sovjet-Unie; de Britten maakten daarvoor al en daarna gebruik van hun Rijksdelen.

De Afrikaanse slavenhandel van Groot-Brittannië werd voorafgegaan of vergezeld door de verkoop van Engelse, Ierse en Schotse ‘misdadigers’. Vanaf de 17e eeuw werd Groot-Brittannië ontvolkt door de Londense mensenhandelaren. Deze praktijk werd gefinancierd door bankiers en witgewassen door de media. In onderhandelingen met Afrikaanse chiefs werden Engelse, Ierse en Schotse gedeporteerden geruild voor recentelijk gevangen genomen negerslaven, die vervolgens werden verscheept en verkocht op Amerikaanse markten.

Blanke slaven bouwden Amerika

In de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw behaalde de Britse koopvaardij enorme winsten uit de door de overheid gesubsidieerde emigratie van Britse staatsburgers naar de Verenigde Staten en de overzeese gebiedsdelen.

Britse emigranten, economische bannelingen of contract-arbeiders, waren onder meer 150.000 Britse kinderen, waarvan velen weeskinderen waren. Baby’s werden in beslag genomen en uit weeshuizen en verzorgingsafdelingen gehaald. De liefdadigheidsinstelling Dr. Barnardo’s heeft zich sindsdien verontschuldigd voor de schandelijke rol die zij speelde bij de export van weeskinderen*. Ondanks protest en vaak zonder medeweten van vervreemde ouders werden kinderen en tieners gedwongen hun Britse vaderland te verlaten.

Kinderen kregen vaak te horen dat ze op een dagtocht gingen, om vervolgens naar Australië of Canada te worden verscheept.

Duizenden rouwende kinderen werden ondergebracht in instellingen in het buitenland, waar ze ontberingen, slaafse omstandigheden, fysieke en seksuele mishandeling moesten ondergaan. Voordat ze ‘in de opvang’ werden genomen, werden onnoemelijke aantallen van deze jongeren voorgelogen en kregen ze te horen dat ze geen ouders hadden. Deze jonge kinderen hadden alleen broers of zussen als familie, maar ook deze werden gescheiden en zagen elkaar zelden meer terug. In Australië zijn er tot op de dag van vandaag liefdadigheidsstichtingen die zich inzetten om gescheiden broers en zussen weer bij elkaar te brengen.

Onnodig te zeggen dat er geen films zullen verschijnen over deze door de staat gesponsorde holocaust van onschuldigen. Noch zult u de vermelding van hun toestand in de pers lezen, die als waakhond van de staat fungeert.

In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden de jongste en beste Britten door een combinatie van bedrog en financiële stimulansen, zoals gesubsidieerde overtochten voor zo weinig als 10 pond, overgehaald om hun vaderland te verlaten.

In 1961 bezocht ik een Australisch hervestigingskamp dat speciaal was gebouwd om de ballingen van Engeland te huisvesten. Het reservaat deed sterk denken aan een groot legerkamp. Voor zover het oog kon zien waren er rijen Nissan Huts. De interieurs waren onderverdeeld om aparte families te huisvesten. Families konden jaren wachten voordat ze weer goed werden gehuisvest.

Terwijl Westminster weeshuizen leegde van ongewenste Britse kinderen, vulde dezelfde Engelse elite het gat in de ontvolking door Groot-Brittannië te herkoloniseren met West-Indiërs en niet-Europeanen uit een ter ziele gegaan rijk dat eerder was verpand om de oorlog van Churchill tegen het Arbeidersrijk te bekostigen.

Het schip dat de pionier was van de niet-blanke immigratie naar Groot-Brittannië was de SS Empire Windrush. Het 13.000 ton wegende luxe-schip was het voormalige Duitse cruiseschip Monte Rosa. Tijdens het Reich bood dit cruiseschip Duitse arbeiders vakantie in het buitenland. Een dergelijke levensstijl ging de wildste dromen van gewone Britten en Amerikanen te boven.

De SS Empire Windrush: De Joodse oorsprong van het multiculturele Groot-Brittannië

In 1945 nam Engeland dit super cruiseschip en andere schepen in beslag die werden opgeëist als ‘prijs van de oorlog’ (buit). Britse militairen en vrouwen, ook burgers, die dienden, stierven of verminkt werden in de overtuiging dat ze vochten voor het behoud van de Britse manier van leven, werden bedrogen.

Voordat de doden van Engeland koud in hun graf lagen, gebruikte de politieke en bancaire elite, toegejuicht door de mainstream media, schepen die in beslag werden genomen als genoegdoening van het verslagen Reich om de Caribische invasie van Groot-Brittannië aan te sturen. Zo begon de vernietiging van de Britse manier van leven.

De door de regering geïnspireerde uitzetting van Britse kinderen en volwassenen is een schandelijke smet op de ontstellende geschiedenis van Engeland. Deze gedwongen uitzetting van Britse kinderen duurde tot 1967. Pas onlangs werd een formele verontschuldiging aangeboden.

England paid whites to leave Britain

* – De liefdadigheidsinstelling Dr. Barnardo’s werd opgericht door Thomas John Barnardo die werd geboren in Dublin, Ierland, in 1845. Hij was de vierde van vijf kinderen (één stierf tijdens de bevalling) van John Michaelis Barnardo, een bontwerker die van Sefardisch-Joodse afkomst was.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here