dinsdag, augustus 4, 2020

Duitse ‘historica’ verzint holocaustverhalen en bedriegt jarenlang de media

Duitse ‘Blogger van het Jaar’ heeft haar ‘Joodse’ familiegeschiedenis uitgevonden, jarenlang de media bedrogen.

RT:

De Duitse historica Marie Sophie Hingst, beroemd om haar blog over familieleden die omgekomen zijn in de Holocaust, is betrapt op een leugen. De openbaring bracht ook de media, die haar andere ‘persoonlijke verhalen’ publiceerde, in een lastig parket.

Hingst, die in Dublin woont, kwam in het zonnetje te staan vanwege haar verhalen over haar vermeende Joodse voorouders, die op tragische wijze om het leven kwamen ten tijde van de Holocaust. Deze werden gepubliceerd op haar blog ‘Read on my dear, read on’ (nu offline), die ze in 2013 in Dublin is begonnen. De blog bevatte in het bijzonder verslagen van haar grootvader, die volgens haar in het nazi-doodskamp Auschwitz werd vermoord.

Haar exploits bleven niet onopgemerkt, want op een gegeven moment bereikte haar blog maar liefst 240.000 lezers, terwijl ze werd uitgeroepen tot ‘Blogger van het Jaar’ en werd bekroond door de Golden Bloggers Association – de groep achter een van de belangrijkste Duitse social media-invloedsprijzen.

Hingst werd ook uitgenodigd om de paneldiscussies voor de vereniging van mecenassen van het Berlijnse Holocaustherdenkingsmonument te modereren en sprak volgens de Duitse pers vaak namens familieleden van de Holocaustslachtoffers.

Haar verhalen die zo’n echo in de harten van haar lezers wekten, bleken echter volledig verzonnen te zijn, zoals een groep archivarissen uit de Duitse stad Stralsund demonstreerde. Hingst noemde Stralsund inderdaad – en terecht – als thuisstad van haar familie. De stadsarchivarissen, die door een andere Duitse geschiedschrijver op de hoogte werden gesteld van de onnauwkeurigheden in haar blogberichten, ontdekten echter dat haar grootvader nooit naar Auschwitz was gestuurd en niet eens een Jood was.

Hij was een protestantse dominee en zijn vrouw was een tandarts en ook een volgeling van het protestantisme, aldus Der Spiegel weekblad, dat als eerste het verhaal heeft gebracht. Eigenlijk was volgens de Duitse media geen van haar familieleden het slachtoffer van de Holocaust.

Deze situatie ziet er des te bizarder uit gezien het feit dat Hingst, die nu in de problemen zit over haar nepverhalen, er niet alleen in slaagde haar grote publiek te overtuigen van het bestaan van maar liefst 22 fictieve Joodse verwanten, maar zelfs het Israëlische Jeruzalemse Holocaustmonument Yad Vashem bedrogen heeft en haar ‘verwanten’ in hun officiële herdenkingslijsten heeft laten opnemen door hen ‘Pages of Testimony’ te sturen.

Oh, dus Yad Vashem heeft geen enkel bewijs nodig om claims van dode familieleden in Auschwitz te accepteren.

Een interessante openbaring.

Nu heeft het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken het herdenkingsmonument moeten waarschuwen voor de recente onthullingen in verband met de blogger. Hingst zelf ziet blijkbaar geen probleem met haar jarenlange hoax. De historica vertelde Der Spiegel via haar advocaat dat haar blogs met een “aanzienlijke mate van artistieke vrijheid” werden geschreven. Ze legde ook uit dat ze het niet deed omwille van de roem, maar naar verluidt om ernstige depressie te bestrijden. “Dit is literatuur, geen journalistiek of geschiedschrijving”.

Deze fantaste loog ook over het opzetten van lessen om vluchtelingen te leren geen blanke vrouwen te verkrachten.

Degenen die zich in een echte knoop hebben gebracht als gevolg van het feit dat de bekroonde blogger als een hoaxer werd ontmaskerd, waren de Duitse media en enkele andere westerse kanalen. Al snel bleek dat Hingst niet alleen haar familiegeschiedenis heeft verzonnen, maar ook fictieve verhalen over haar eigen leven heeft gemaakt.

In de loop der jaren waren gerenommeerde Duitse mediakanalen meer dan enthousiast om verhalen te publiceren over de vrouw, die, volgens haar eigen woorden, een kliniek in de sloppenwijken van New Delhi oprichtte en vluchtelingen die naar Duitsland kwamen, hielp integreren door het lanceren van seksuele voorlichting. Nu, omdat deze feiten ook onjuist zijn gebleken, hebben de media zich snel verontschuldigd bij hun lezers en uitgelegd dat ze “geen reden hadden om te twijfelen” aan de verhalen van Hingst uit die tijd.

Het Duitse dagblad Die Zeit deed bijzonder veel moeite om haar blunder te verklaren en publiceerde een lange blog-post, waarin de redactie de vele manieren beschreef waarop de redactie de beweringen van Hingst verifieerde, om alleen maar toe te geven dat “de feitencontrole voor publicatie en nadat we de eerste hints van de lezers hadden gekregen, verre van voldoende was”.

Leugens natuurlijk. Ze hebben de verhalen van de fantaste gewoon klakkeloos overgenomen omdat ze in hun narratief pasten.

Alles wat past bij hun agenda wordt gepubliceerd, alles wat niet past bij hun agenda wordt begraven.


*Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Fenixx op juni 3, 2019

LEES OOK:

Laatste

Recent

Willekeurig

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Recente Reacties

Urban Moving Systems on Bibliotheek
Urban Moving Systems on Bibliotheek
Urban Moving Systems on Bibliotheek
Urban Moving Systems on Bibliotheek
Urban Moving Systems on Bibliotheek
Urban Moving Systems on Bibliotheek